અજનબી શમણાં બની ચુપકીદી થી બનું તુજ ઝીંદગી,
ગાલ પર થી લાગણી નાં સરકતા અશ્રુ બિંદુ બને પાણી,
દિલમાં દર્દનો દરિયો, નશીલી પાંપણો જાણે બેબાકળી.
ઝંખે સોળ શણગાર સજવા વાલમ આગમન નાં અહેસાસ ભાસે,
માસુમ અદાઓ થી કલમ ના સ્પંદનો ને અસ્તિત્વ ધમાલે ચઢે,
ભીંજાયેલી ઉર્મિઓ તુજને ચાહે , ઉજાગરા ની સિતારા ઓઢણી ઓઢે.
નલિની સિંહ " નીશી "
No comments:
Post a Comment